Emocionalna stanja koja su česta, ali zanemarena

Ne pate svi ljudi od “velikih” dijagnoza.

Ali mnogi svakodnevno žive s emocionalnim stanjima koja su tiha, neupadljiva i često zanemarena.

To nisu uvijek anksioznost ili depresija u kliničkom smislu.

To su stanja koja se lako normalizuju, racionalizuju ili potiskuju, a koja s vremenom ozbiljno utiču na kvalitet života.

Neka od njih su:

Hronični umor, koji ne prolazi odmorom, bez jasnog medicinskog uzroka
Često nije tijelo iscrpljeno nego psiha. Dugotrajni stres, potisnute emocije i stalna unutrašnja napetost troše energiju više nego bilo koji fizički napor.

Emocionalna otupljenost
Stanje u kojem osoba “funkcioniše”, ali ne osjeća ni radost ni tugu u punom kapacitetu. Često je to odbrambeni mehanizam nakon dugog perioda emocionalnog preopterećenja.

Stalni osjećaj krivnje
Krivnja bez jasnog razloga, pretjerana odgovornost za tuđe emocije, teško postavljanje granica. Ovo stanje često vodi iscrpljenju i narušenom samopoštovanju.

Unutrašnja praznina
Osjećaj da “nešto nedostaje”, iako na spoljašnjem planu sve izgleda u redu. Praznina je često signal neizraženih potreba, neostvarenih dijelova ličnosti ili potisnutih emocija.

Hiperodgovornost i nemogućnost odmora
Stalna potreba da se bude jak, koristan, dostupan. Osobe koje “nikad ne staju” često ne dozvoljavaju sebi slabost dok tijelo i psiha ne počnu slati jače signale.

Potisnuta tuga i neprežaljeni gubici
Ne mora biti riječ o smrti. Gubitak odnosa, zdravlja, posla… sve što nije dobilo prostor da se oplakuje ostaje aktivno u unutrašnjem svijetu.

Ova stanja su česta.
Ali zato što nisu dramatična, često ostaju neprepoznata i kod okoline i kod samih ljudi.

Briga o mentalnom zdravlju ne počinje u krizi.